نقطه عطفی در تاریخ زمان‌سنجی

در دهه ۱۹۶۰، ناسا به‌دنبال ساعتی بود که بتواند شرایط بسیار سخت سفرهای فضایی را تحمل کند. به همین منظور، از برندهای ساعت‌سازی دعوت شد تا کرنوگراف‌های خود را برای ارزیابی ارائه دهند. چندین برند در این فراخوان شرکت کردند؛ از جمله OMEGA با مدل Speedmaster (مرجع ST105.003 از سال ۱۹۶۴)، Longines با مدل Wittnauer 235T و برند …X با مرجع 6238.

پس از انجام یازده آزمون بسیار سخت و دقیق، تنها یک ساعت موفق به عبور از تمامی مراحل شد: OMEGA Speedmaster. این ساعت با نمایش دوام و دقتی بی‌نظیر، در تاریخ ۱ مارس ۱۹۶۵ به‌طور رسمی برای تمامی مأموریت‌های سرنشین‌دار فضایی تأیید شد و آغازگر مسیر درخشان OMEGA در اکتشافات فضایی بود.

1965 – SO33M106

جنس قاب: قاب، تاج و دکمه‌های فشاری از جنس بیوسرامیک خاکستری

قطر قاب: ۴۲.۰۰ میلی‌متر

ضخامت قاب: ۱۳.۲۵ میلی‌متر

فاصله بین بندها (Lug to Lug): ۴۷.۳۰ میلی‌متر

نوع موتور: کوارتز، کرنوگراف

مقاومت در برابر آب: ۳ بار

نوع بند: بند VELCRO® خاکستری با دوخت خاکستری روشنِ متضاد و حلقه بیوسرامیک خاکستری